Jan Hebdzyński

Jan Hebdzyński był polskim adwokatem i działaczem państwowym. Urodził się w Szydłowcu, gdzie ukończył szkołę podstawową. Następnie kształcił się w gimnazjum w Radomiu i studiował prawo na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Po aplikacji sądowej pracował w kancelarii adwokata Zygmunta Wasiutyńskiego, a od 1909 roku prowadził własną kancelarię. Specjalizował się w prawie cywilnym, handlowym i hipotecznym. Prowadził kursy dla młodych adwokatów, współtworzył warszawski samorząd adwokacki i był dziekanem tamtejszej Rady Adwokackiej.

Działał w organizacjach społecznych, między innymi w Kasie im. Mianowskiego, Towarzystwie Kursów Naukowych i Polskim Czerwonym Krzyżu. W czasie I wojny światowej związał się ze Stronnictwem Polityki Realnej. W rządzie Leopolda Skulskiego objął urząd ministra sprawiedliwości. Zajmował się organizacją sądownictwa i pracami prawodawczymi, dążąc do unifikacji wymiaru sprawiedliwości. Zmarł 31 grudnia 1929 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Jan Hebdzyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.